Firma jako prosument ustawowy. Są możliwości, ale czy będą zainteresowani?

Od sierpnia 2019 roku firmy z pewnymi wyjątkami mogą uzyskiwać status prosumentów ustawowych uprawniający ich do korzystnego sposobu rozliczenia energii pobranej i wprowadzonej do sieci z mikroinstalacji OZE. Zaczynając od wyjątku z definicji prosumenta wyłączeni zostali jedynie przedsiębiorcy, których podstawową działalnością jest produkcja energii. Zatem zdecydowana większość firm status prosumenta ustawowego będzie mogła uzyskać. Pytanie tylko czy firmy będą tym zainteresowane?

Nie chodzi tu wcale o wysokość opustu, czyli procentową ilość energii jaką zatrzymuje sprzedawca energii za preferencyjny sposób rozliczenia (20% dla instalacji o mocy do 10 kW i 30% dla instalacji o mocy powyżej 10 kW), lecz o procedury. Posiadanie statusu prosumenta ustawowego - i tu też warto byłoby wyjaśnić skąd ten dopisek ustawowy - czyli zgodny z definicją prosumenta w ustawie OZE, wymaga posiadania umowy kompleksowej. Umowa kompleksowa to jedna umowa ze sprzedawcą energii (spółką obrotu) na zakup energii oraz jej dystrybucję , która po części w naszym imieniu rozlicza się z dystrybutorem energii. W przypadku taryf G czyli stosowanych dla gospodarstw domowych, umowa kompleksowa to standard.

Jednak w przypadku taryf C lub B czyli dla firm umowa kompleksowa jest rzadkością. Po pierwsze wynika to z faktu, że w taryfie C i B zawarcie umowy kompleksowej możliwe jest praktycznie tylko ze sprzedawcą zobowiązanym, bo tylko on na umowę GUD-K z dystrybutorem. Taka sytuacja ogranicza pole wyboru sprzedawcy prądu. Drugą kwestią jest cena. Powrót do sprzedawcy zobowiązanego oznacza często także powrót z cen negocjowanych niższych na ceny taryfowe wyższe. W konsekwencji firma montując fotowoltaikę z jednej strony zaoszczędzi na energii z drugiej może być zmuszona do zakupu części energii po wyższej cenie. Z tego powodu system opustu i bycie prosumentem ustawowym będzie atrakcyjne dla firm dla których możliwy będzie dobór instalacji, która pokryje blisko 100% zapotrzebowania rocznego w bilansie rocznym. Przy konieczności dokupienia niewielkich ilości energii, wyższa cena nie będzie mieć większego znaczenia. Z kolei w przypadku firm o większym zużyciu energii, czyli zazwyczaj tych w taryfach B powrót do sprzedawcy zobowiązanego i umowy kompleksowej nawet z fotowoltaiką niekoniecznie będzie uzasadnione ekonomicznie. W ich przypadku po nowelizacji ustawy nadal pozostaje stary model prosumencki polegający na produkcji energii głównie na potrzeby własne (odpowiednio dobrana moc) i sprzedaż nadwyżek zazwyczaj po cenie prezesa URE.

Można powiedzieć że nowelizacja OZE otworzyła kolejne drzwi dla przedsiębiorców chcących produkować własną energię elektryczną lecz wielu może bardziej opłacać się pozostanie w starym systemie. Co najważniejsze to jednak rzetelna analiza ekonomiczna jaki model przy danej mocy i zużyciu energii będzie korzystniejszy. Po drugie analiza formalno prawna czy przyłączenie i rozliczenie energii w danym modelu będzie możliwe. Odnosząc się do pierwszego tematu rośnie świadomość wśród firm wykonujących instalacje PV jak ważny jest odpowiedni dobór instalacji oraz w oparciu o jakie kryteria należy to wykonywać. Większy problem stanowią często procedury formalno prawne. W tym zakresie często brakuje elementarnej świadomości że klient biznesowy związany umową na sprzedaż energii ze sprzedawcą innym niż zobowiązany nie jest w stanie zawrzeć umowy kompleksowej przed końcem obowiązywania aktualnej umowy. Co więcej sprzedawca energii który nie jest sprzedawcą zobowiązanym nie musi i często nie chce zakupić nadwyżek energii z OZE. W takim przypadku pozostaje zawarcie drugiej odrębnej umowy na zakup nadwyżek energii. W teorii tą drugą umowę można zawrzeć z dowolną spółką obrotu jednak przy małej mocy instalacji - w przypadku mikroinstalacji limitem pozostaje 50 kW - niewiele “niezależnych” spółek obrotu będzie zainteresowanych taką umową. W takim przypadku pozostaje sprzedawca zobowiązany, który analogicznie jak w przypadku sprzedaży energii elektrycznej zobowiązany jest także do zakupu nadwyżek energii. Jedyną trudnością może w takim modelu być jedynie postawa niektórych operatorów systemu dystrybucyjnego którzy nie chcą dopuścić dwóch podmiotów do bilansowania handlowego na jednym punkcie poboru energii. W takim przypadku pozostaje jedynie oczekiwanie do zakończenia umowy z obecnym sprzedawcą energii lub batalia prawna.

Nowelizacja ustawy OZE otwarła nowy rozdział w energetyce prosumenckiej dla firm niemniej jednak ciągle nie rozwiązała część starych problemów. Z tego też powodu tak ważne przed montażem poza sprawami technicznymi jest przeanalizowanie kwestii administracyjno - prawnych.

Wymóg umowy kompleksowej dla prosumenta.

Nowelizacja ustawy o OZE wprowadzając system opustów umożliwiła rozliczenie energii wyprodukowanej oraz zakupionej razem z kosztami jej dystrybucji. Mimo iż wielu konsumentów energii elektrycznej tego nie dostrzega sprzedaż energii oraz usługa jej dystrybucji są rozdzielone oraz są świadczone przez dwie różne firmy. Sprzedawcę energii elektrycznej można dowolnie zmienić z kolei usługę dystrybucji świadczy na danym obszarze zawsze jeden Operator Systemu Dystrybucyjnego (OSD) powołany przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. Jedna umowa i faktura za prąd oraz jego przesył jest możliwa dzięki tzw „umowie kompleksowej” w ramach, której klient płaci sprzedawcy energii a ten rozlicza się z OSD na podstawie tzw Generalnej Umowy Dystrybucji dla Usługi Kompleksowej GUD-K.

Jak ma to wypływ na prosumenta?

Nowelizacja ustawy o OZE zakłada że rozliczenie energii w ramach opustów może odbywać się tylko w ramach umowy kompleksowej. Dla prosumenta oznacza to ograniczenia wyborze sprzedawcy prądu. Aby skorzystać z systemu opustów musi wybrać sprzedawcę prądu, który ma podpisaną umowę GUD-K z danym OSD umożliwiającej mu podpisywanie umów kompleksowych z klientami końcowymi. Umowy GUD-K zawsze mają podpisane tzw. sprzedawcy zobowiązani (odpowiednio na obszarach ich działania Tauron, Enea, Energa, PGE, RWE) z kolei wielu niezależnych sprzedawców prądu ze względu na wymagane od nich dodatkowe obowiązki, nie zdecydowało się na podpisanie takich umów posiadają oni jedynie Generalną Umowę Dystrybucji (GUD) na podstawie której nie mogą zawierać umów kompleksowych. Z punktu widzenia prosumenta który zdecydował się na zmianę sprzedawcy energii elektrycznej bardzo istotne jest sprawdzenie czy podpisał on z danym OSD umowę GUD-K umożliwiającą podpisanie umowy kompleksowej.

Lista sprzedawców mogących podpisywać umowy kompleksowe na terenie

Tauron Dystrybucja
PGE Dystrybucja
Enea Dystrybucja (w dole listy)
Energa Dystrybucja

W innym przypadku prosumentowi pozostaje powrót do sprzedawcy zobowiązanego lub zmiana sprzedawcy na tego, który ma podpisaną umowę GUD-K.

   

Bilansowanie międzyfazowe a ekonomika falowników jednofazowych.

Ustawa OZE wprowadza obowiązek bilansowania międzyfazowego przy pomiarze produkcji i zużycia energii przez prosumenta. Obowiązkiem tym zostały objęte jedynie instalacje trójfazowe. 

Na czym polega bilansowanie międzyfazowe? 

Wyobraźmy sobie sytuację w której posiadamy 3 fazową instalację PV o mocy 3 kW oraz przyłączony odbiornik jednofazowy o mocy 3 kW. 

W takim przypadku przy braku bilansowania międzyfazowego licznik energii w ciągu godziny pokaże produkcję 2 kWh energii oraz zużycie 2 kWh energii naturalnemu zbilansowaniu ulegnie jedynie 1 kWh. Jeżeli licznik dokonywałby bilansowania zarówno produkcja jak i pobór wynosiłby 0 kWh. Takie rozwiązanie będzie obowiązywać w Polsce od 1 stycznia 2017r. 

W ustawie OZE nie objęto bilansowaniem międzyfazowym instalacji jednofazowych. Wyobraźmy sobie sytuację w której posiadamy 1 fazową instalację PV o mocy 3 kW oraz przyłączony odbiornik jednofazowy o mocy 3 kW. 

W przypadku gdy instalacja PV będzie podłączona do innej fazy niż odbiornik energii licznik energii pokaże w ciągu godziny pobór 3 kWh energii oraz produkcję energii 3 kWh. 

Zerowe zużycie energii można osiągnąć w przypadku gdy dostarczanie mocy przez instalację PV oraz pobór mocy odbywa się w ramach jednej fazy oraz o równej wartości. Taki przypadek przedstawia poniższa grafika. 

Kiedy wybrać trójfazowy falownik?

W przypadku najmniejszych instalacji do 3 kW zasadniczo dostępne są tylko falowniki jednofazowe. Z kolei powyżej 4,6 kW z uwagi na wymogi OSD konieczne jest stosowanie falowników trójfazowych. Realny wybór pojawia się w przypadku instalacji 3-4,5 kW które jednocześnie są dość typowymi instalacjami dla domków jednorodzinnych. 

Z ekonomicznego punktu widzenia zastosowanie falownika 3-fazowego podnosi bieżącą konsumpcję własną z drugiej strony małe falowniki 3-fazowe są istotnie droższe od falowników jednofazowych. 

Czy wydatek na droższy falownik trójfazowy małej mocy zwróci się w systemie opustów? 

System opustów dla najmniejszych instalacji pozwala na odebranie 80% energii wprowadzonej do sieci. Oznacza to że nawet w przypadku zerowej konsumpcji bieżącej „bilansowaniu” będzie podlegać 80% wyprodukowanej rocznie energii. O ile zwiększy efektywny poziom bilansowania rocznego zastosowanie falownika 3-fazowego który będzie mógł korzystać z bilansowania między fazowego. 

Zastosowanie falownika trójfazowego i rozliczenie w ramach bilansowania międzyfazowego pozwala zazwyczaj zwiększyć udział bieżącej konsumpcji energii z 10% do 20%. Jednak efektywny poziom rocznego bilansowania zwiększy się z ok. 82% do 84%. 

Liczba zasilanych faz	Bieżąca konsumpcja własna	Efektywny poziom rocznego bilansowania
1	10	82
3	20	84

Efektywny poziom rocznego bilansowania – udział procentowy wykorzystanej energii obejmujący rozliczenie w ramach opustu oraz bieżącą konsumpcję własną. 

Oznacza to że zastosowanie falownika trójfazowego pozwala zwiększyć całościowo wykorzystanie energii o ok. 2p% przeliczając to na pieniądze okazuje się że oszczędności z zastosowania falownika trójfazowego nie są aż tak duże. Załóżmy że falownik 3 kW będzie pracował 15 lat. W tym czasie wyprodukuje ok. 14250 kWh energii. Cena energii średnio w czasie 5 lat będzie kosztować w pierwszym roku 0,55 zł/kWh a po 15 latach 0,91 zł/kWh. Dla tak przyjętych założeń oznacza że falownik 3 fazowy pozwoli zaoszczędzić ok. 204 zł jest to kwota sporo niższa niż różnica w cenie między 3 kW falownikiem 1 i 3 razowym która zazwyczaj wacha się od 350 – 800 zł. 

Wynika z tego że falowniki 3 fazowe małej mocy warto wybrać z innych pobudek niż ekonomiczne. Z kolei inwestorzy którzy podchodzą do inwestycji czysto ekonomicznie powinni do 4,5 kW postawić na falowniki jednofazowe.

Istotne zmiany w programie prosument

Od pierwszego sierpnia 2015 roku wchodzą w życie zmienione zasady w funkcjonowaniu programu prosument. W zdecydowanej mierze kierunek zmian jest pozytywny. W przypadku systemów fotowoltaicznych zmianie ulega maksymalna wysokość wsparcia dla instalacji o mocy do 5 kW która została zmniejszona do 7 000 zł/kWp, dla instalacji o mocy powyżej 5kW do 40 kW wysokość kosztów została zmniejszona do 6 000 zł/kWp.

 

W zakresie wymagań technicznych dla systemów fotowoltaicznych szczególnie korzystna jest likwidacja niejasnego a obligatoryjnego wymogu stosowania zabezpieczeń przeciwpożarowego w instalacjach PV. Dobrą zmianą jest także uzależnienie od decyzji projektanta zastosowanie ochrony odgromowej oraz przepięciowej. Modyfikacja wymogu daje obecnie możliwość dostosowania przyjętej ochrony w zależności od poziomu ryzyka oraz warunków instalacyjnych.

Również w przypadku wymogów w zakresie uprawnień osoby sporządzającej projekt instalacji nastąpiła liberalizacja wymagań w myśl, której dokumentacja projektowa może być wykonana także przez osoby posiadające ważny certyfikat wystawiony przez Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego w zakresie instalacji fotowoltaicznych. Jest to korzystna informacja dla branży gdyż pozwoli zakończy obecną sytuację, w której projekt formalnie jest wykonywany a często tylko podpisywany przez projektanta z uprawnieniami do projektowania. Tajemnicą poliszynela jest, że wymóg ten powodował, sytuację, w której dokumentacja projektowa była wykonywana seryjnie i zdalnie przez projektanta, który nie dokonywał wizji lokalnej i optymalizacji projektu. Umożliwienie przygotowania dokumentacji certyfikowanemu instalatorowi, który często ma bezpośredni kontakt z inwestorem pozwoli na lepszą optymalizację instalacji.

W nowym programie priorytetowym postawiono wymóg, aby montaż instalacji był wykonywany jedynie przez instalatorów z posiadających ważny certyfikat wystawiony przez Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego. Z jednej strony jest to ograniczenie dostępu do wykonywania instalacji w stosunku do pierwotnej wersji programu z drugiej strony obecne niewielkie doświadczenie wielu instalatorów w zakresie montażu elektrowni PV sprawia, że wiele elektrowni jest wykonywanych błędnie. Wymóg certyfikacji powinien przełożyć się na wzrost, jakości montowanych instalacji.

Zdaniem Stowarzyszenia Branży fotowoltaicznej - Polska PV choć część zmian w programie prosument idzie w dobrym kierunku zdaniem stowarzyszenia wzrost jakości wykonywanych mikroinstalcji nastąpi jeżeli zostaną opracowane bardziej szczegółowe wytyczne w zakresie projektowania oraz wykonywania elektrowni. W tym zakresie stowarzyszenie pracuje nad wypracowaniem takich standardów, które zostaną zaprezentowane na zbliżającym się kongresie

http://www.polskapv.pl/index.php/kongres/

Uwagi przedstawicieli branży można zgłaszać poprzez formularz

http://www.polskapv.pl/index.php/aktywnosci/

Prosument ile dotacji w dotacji?

Od 24 kwietnia prowadzony jest nabór wniosków w programie prosument - programie, który będzie mógł być modelowym przykładem jak nie wydatkować publicznych pieniędzy. Mimo propagandy sukcesu NFOŚiGW zainteresowanie programem nie jest duże a większość firm z branży już oficjalnie posiada dwa cenniki dla klientów kupujących instalację PV bez i z dotacją. Z dotacją jest oczywiście drożej, dużo drożej a za wzrost ceny odpowiadają wymagania NFOŚiGW i BOŚ banku, jakie stawiane są wykonawcy i samej instalacji. Mimo propagandy wiele wymagań zupełnie nie podnosi, jakości instalacji jednocześnie podnosząc jej cenę. Przykładem takich wymagań są np. projekt instalacji wykonany przez osobę z uprawnieniami do projektowania. Rzeczywisty koszt takiego projektu z przyjazdem projektanta na wizję lokalną to kilka tyś zł w innym przypadku, gdy projektant nie widział obiektu sam projekt nie ma sensu i nic nie wnosi poza wzrostem ceny. Kolejnym dziwnym wymogiem jest instalacja odgromowa, co ciekawe wymagana dla instalacji PV a dla wiatrowych już nie. W przypadku najmniejszych instalacji montowanych na domach jednorodzinnych instalacje odgromowe nie są uzasadnione podobnie jak ochrona przeciwpożarowa - także wymagana przez NFOŚiGW. Szereg dodatkowych wymagań związanych z gwarancją czy rękojmią powoduje, że marża na instalacje wykonywane w prosumencie musi być minimalnie 10% wyższa niż poza nią, aby zrównoważyć dodatkowe koszty wykonawcy. Dodając do tego podatek dochodowy od dotacji minimum 18% oraz koszty dokumentacji do banku, poświadczeń notarialnych, zaświadczeń, oświadczeń sprawia, że naprawdę lekko licząc z 40% dotacji na folderze reklamowym klientowi indywidualnemu nie zostanie więcej niż 15%. Z tego też powodu osoby, które dokładnie liczą zazwyczaj wycofują się z programu - nic, bowiem nie irytuje tak inwestora jak przerost biurokracji połączony z mizerną dotacją. 

Porównanie kosztów uzyskania dotacji dla przykładowej instalacji PV o wartości 20 000 zł 

Koszty kwalifikowane	20000	100%
Dotacja brutto	8000	40%
Dodatkowa marża dostawcy	2000	10%
Podatek dochodowy 18%	1440	7%
Koszt projektu	850	4%
Koszty przygotowania dokumentacji do Banku	450	2%
Prowizja banku	360	2%
Dotacja netto	2900	15%

Na najbliższym Globie Pełnym Energii 26- 28 maj 2015 15:00 w Poznaniu przedstawimy 7 grzechów programu prosument.

Czy program prosument odegra istotną rolę na rynku instalacji PV

Wielkimi krokami zbliżamy się do 24 kiwetnia kiedy to BOŚ bank rozpocznie nabór wniosków w ramach programu prosument. Jednak mimo wielkich oczekiwań program ten raczej nie odegra istotnej roli na polskim rynku instalacji fotowoltaicznych. Z jednej strony problemem jest ustawa o OZE w myśl, której instalacje wybudowane w tym roku nie będą objęte taryfami gwarantowanymi, co pogorszy ich ekonomikę w przypadku realizacji w tym roku. Z kolei w przyszłym roku poziom dotacji dla instalacji fotowoltaicznych spadnie z 40 do 30 %. Trzeba także pamiętać, że od dotacji należy zapłacić podatek dochodowy według stawek 18/32% a dodatkowo dochodzą koszty bankowe uzyskania dotacji, co w praktyce powoduje, że efektywny poziom dotacji to zazwyczaj 25-32% z początkowych 40%. Gwoździem do trumny programu prosument mogą stać się wymagania BOŚ banku, który go wdraża. Po doprecyzowaniu wymagań przez bank relatywnie łatwo będzie można uzyskać kredyt na 5 lat co jest z kolei mało atrakcyjne dla inwestora. W przypadku kredytu na 10 lat wymagane są gwarancje bankowe po stronie instalatora i dostawcy urządzeń w praktyce zainteresowanie przedstawieniem gwarancji bankowych przez producentów urządzeń jest minimalne gdyż w praktyce oznaczałoby to konieczność istotnego podniesienia ceny produktu. Wymagania Banku w zakresie kredytu na 15 lat można uznać za abstrakcyjne gdyż poza szeregiem innych wymagań wiążą się z koniecznością poręczenia kredytu przez osobę trzecią o dobrej kondycji finansowej. Wiele wymagań w zakresie projektu, dokumentacji, wykonania, gwarancji itd, które nie zawsze są istotne z punktu widzenia inwestora sprawia, że instalacje oferowane w programie prosument są obecnie od 10-25% droższe od instalacji montowanych bez dotacji. Sam program usiany jest dodatkowo szeregiem min w postaci niejasnych i nieprecyzyjnych wymagań. Do tej pory nie wiadomo jak BOŚ Bank i NFOŚiGW będzie podchodził do wymagań w zakresie instalacji odgromowej i czy przeciwpożarowej instalacji PV, które nie są wymagane przepisami polskiego prawa a mogą być realizowane w różnym zakresie i różny sposób. Problemem dla wielu instalacji będzie także spełnienie wymagań w zakresie efektu ekologicznego w postaci wyprodukowania wskazanej w projekcie ilości energii elektrycznej. NFOŚiGW i BOŚ Bank z niewiadomej przyczyny żądają wskazania sztywnej ilości wyprodukowanej energii nie gwarantując jednocześnie poziomu nasłonecznienia:), z którym ta produkcja jest ściśle skorelowana. Takie smaczki tylko utwierdzają w przekonaniu, że osoby pracujące nad programem prosument w Funduszu mają znikomą wiedzę o technologii, którą chcą dotować. Jeżeli fundusz chciał tym zapisem wymusić montaż efektywnych instalacji wystarczyło zapisać wymagany współczynnik wydajności i metodę jego weryfikacji.

Więcej o wymaganiach w programie prosument w nowym numerze Globenergia+

 

Czy w programie prosument będą potrzebne wysokie gwarancje bankowe ?

Nieoficjalne informacje w zakresie wymogów, w programie prosument wdrażanego przez BOŚ Bank (obecnie jedyny bank w tym programie) wskazują, że Bank wprowadzi dodatkowe wymogi dla wykonawców i dostawców. Mówi się o gwarancjach bankowych zabezpieczających jakość i poprawność wykonanych instalacji w wysokości 1 000 000 zł dla producentów urządzeń lub dystrybutorów oraz 300 000 dla instalatorów. Jeżeli informacje te okażą sie prawdziwe oznacza to duże ograniczenie dostępu do programu. Wymóg przedstawienia gwarancji bankowych będzie szczególnie problematyczny dla małych firm instalacyjnych, które po pierwsze mogą ich nie dostać a po drugie podniesie to ich koszty działania. Szczególnie problematyczny może być czas obowiązywania gwarancji gdzie mówi się o całym okresie kredytowania instalacji, czyli 15 lat.

Zaproszenie na Webinarium

Wszystkich zainteresowanych zapraszam na 2 webinaria.

1. Webinarium 24.02.2015 r. w godz. 10.00 – 12.00. Współpraca Instalacji OŹE z siecią niskich i średnich napięć (problemy, rozwiązania). Problemy wykonawcze na przykładzie instalacji fotowoltaicznych oraz wymagania OSD w zakresie przyłączania mikroinstalacji.

Na webinarium skoncentruję się na omówieniu wymagań zakładów energetycznych w zakresie przyłączania mikroinstalacji fotowoltaicznych które ostatnio uległy istotnym zmianom.




2. Webinarium 27.02.2015 r. w godz. 10.00 – 12.00 - Program PROSUMENT, czyli jak sfinansować własne źródła energii. Przygotowanie niezbędnej dokumentacji do przyłączenia mikroinstalacji.

Na webinarium zostanie omówiony program prosument od strony założeń po praktykę.


Kontakt w sprawie zapisów na webinarium 74 645 01 08

Zgłoszenia przyjmujemy na maila info@domzenergia.pl.

Jak dobrać moc instalacji fotowoltaicznej w programie prosument.

Zbliżamy się do rozpoczęcia programu prosument w ramach, którego możliwe będzie uzyskanie dofinansowania do montażu instalacji fotowoltaicznych. Pytanie, jakie sobie zadaje wielu inwestorów to, jaka powinna być moc instalacji? Abstrahując od aspektów związanych z dostępną powierzchnią montażową wielkość instalacji nie powinna być zbyt duża gdyż w takim przypadku większość energii będzie oddawane do sieci za którą zakład energetyczny będzie płacił zaledwie ok 0,16 zł/kWh. Znacznie bardziej uzasadnione ekonomicznie jest jak najwięcej energii konsumować na potrzeby własne gdyż w takim przypadku oszczędzamy ok 0,65 zł/kWh. Oczywiście w przypadku instalacji bez systemu gromadzenia energii nie uda nam się nigdy większości energii konsumować bezpośrednio jednak dobrze dobrana moc instalacji jest w stanie istotnie zwiększyć ten wskaźnik. Z drugiej strony instalacja PV nie może być zbyt mała gdyż w takim przypadku rosły będą jednostkowe koszty montażu w przeliczeniu na kW zainstalowanej mocy.

Zasadniczym problemem w przypadku instalacji fotowoltaicznej w budynku jest niedopasowanie zapotrzebowania na moc i konsumpcji tej mocy w gospodarstwie domowym.

Korelacja zapotrzebowania na energię z w budynku a produkcją energii przez instalacja fotowoltaiczną

Dodatkowym problemem jest zmienność nasłonecznienia w poszczególnych miesiącach i dniach oraz znana profilu konsumpcji energii w poszczególnych dniach tygodnia oraz miesiącach. Przykładowo w okresie zimowym zwiększa się popołudniowa konsumpcja energii związana z oświetleniem pomieszczeń. Także w poszczególnych dniach tygodnia zmienia się profil konsumpcji w szczególności związany jest on ze zwiększoną aktywnością w budynku w dniach wolnych od pracy. Z tego powodu dobór mocy instalacji nie jest prosty gdyż opiera się na wielu zmiennych można jednak przyjąć pewne wartości wskaźnikowo w oparciu o średnie wartości zapotrzebowania na moc i energię w gospodarstwie domowym, które nie wykorzystuje prądu na cele grzewcze i skorelować je z natężeniem promieniowania słonecznego w typowym roku meteorologicznym.

Korelacja wielkości produkcji energii z PV do zapotrzebowania budynku na energię

Analiza poszczególnych wielkości mocy instalacji fotowoltaicznych w odniesieniu do zapotrzebowania budynku na energię pokazuje dwie prawidłowości im mniejsza produkcja roczna energii przez instalację fotowoltaiczną (mniejsza moc instalacji) tym większy udział konsumpcji własnej energii z PV jednak także mniejszy udział energii z PV w odniesieniu do zapotrzebowania budynku na energię. Z kolei wzrost mocy instalacji PV powoduje wzrost udziału energii z PV w bilansie, lecz wzrost ten jest znacznie wolniejszy niż wzrost ilości energii oddawanej do sieci. Od strony ekonomiki im mniejsza instalacja tym większy udział konsumpcji własnej energii i lepsza ekonomika jednak sama instalacja nie może być zbyt mała gdyż wraz ze spadkiem zainstalowanej mocy rośnie jednostkowy koszt instalacji. Zasadną granicą dla najmniejszych instalacji wydaje się to wielkość ok .2 kWp. Dodatkowo wskaźnik produkcji rocznej energii z PV w stosunku do zapotrzebowania rocznego budynku na energię powinien mieścić się przedziale 50 - 90%. W takich granicach instalacja PV będzie dostarczać 17-22% konsumowanej energii w odniesieniu do zapotrzebowania. Przy czym dla tak przyjętych widełek 25 - 35% energii z PV będzie bezpośrednio wykorzystane w budynku a 65-75% zostanie oddane do sieci. W oparciu o powyższą analizę i pewne założenia produktywności energii z instalacji PV można opracować empiryczny wzór doboru mocy instalacji PV do zapotrzebowania budynku na energię.

Gdzie 

Konsumpcja energii - roczna konsumpcja energii w kWh 

Nasłonecznienie - Nasłonecznienie na powierzchnię modułów PV w zależności od pochylenia, azymutu oraz regionu od 900 - 1200 kWh 

Sprawność - sprawność systemu fotowoltaicznego zazwyczaj na poziomie od 0,8 - 0,88

Przykład

Budynek o rocznej konsumpcji energii 3000 kWh zlokalizowanej w Krakowie optymalnie ustawionej na południe 

Zobacz także:

Jak obliczyć produkcję energii z instalacji fotowoltaicznej