Koszty wytwarzania energii z OZE

W dobie finalizowania prac nad ustawą o OZE należy zadać sobie pytanie czy OZE są naprawdę tak drogie na tle technologii konwencjonalnych. Co więcej należałoby spojrzeć jak będą zmieniały się koszty energii z poszczególnych źródeł na przestrzeni najbliższych lat. 

Elektrownie OZE takie jak elektrownie wiatrowe, fotowoltaiczne, biomasowe czy wodne często charakteryzują się wyższymi kosztami wytwarzania energii niż paliwa kopalne spalane w konwencjonalnych elektrowniach. Aby porównać ekonomikę poszczególnych źródeł energii można posłużyć się metodą LCOE i wyznaczyć koszty wytworzenia energii w cyklu życia elektrowni

Koszty wytworzenia energii liczone tą metodą uwzględniają wszystkie koszty poniesione na wyprodukowanie jednostki energii w danym źródle w czasie życia danej elektrowni. W szczególności na koszt wytworzenia energii będą składać się nakłady inwestycyjne, koszty paliwa, koszty obsługi, koszty serwisu oraz napraw. Zazwyczaj brany pod uwagę cykl życia elektrowni to okres od 20 do 40 lat w zależności od technologii. Najczęściej koszty wytworzenia energii w europie podawane są w euro/kWh z uwagi na silne uzależnienie nakładów inwestycyjnych oraz kosztów paliwa z od kursu euro. Porównując odnawialne źródła energii do paliw kopalnych te pierwsze charakteryzują się zazwyczaj wysokimi nakładami inwestycyjnymi, lecz niskimi kosztami eksploatacyjnymi w przeciwieństwie do elektrowni opalanych paliwami kopalnymi, które jednostkowo charakteryzują się niższymi nakładami inwestycyjnymi, lecz wysokimi kosztami eksploatacyjnymi. 

Na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat koszty pozyskiwania energii z paliw kopalnych rosły a odnawialnych źródeł energii malały, dzięki czemu początkowo olbrzymia dysproporcja istotnie się zmniejszyła. Obecnie najwyższymi kosztami pozyskiwania energii z OZE charakteryzują się elektrownie biogazowe oraz morskie elektrownie wiatrowe. Z kolei koszty pozyskiwania energii z elektrowni fotowoltaicznych czy wiatrowych zbliżyły się do kosztów wytwarzania energii w elektrowniach gazowych. Jednak ciągle poza zasięgiem cenowym OZE są elektrownie opalane węglem szczególnie brunatnym.   

  

 

Czy wspieranie rozwoju OZE na sens skoro wiele technologii ekologicznej produkcji energii jest droższych od technologii konwencjonalnych opartych o paliwa kopalne.? 

OZE a w szczególności energetyka wiatrowa i fotowoltaika ciągle posiadają duży potencjał obniżenia kosztów wytwarzania energii. 

 

 

Jeżeli popatrzymy na opracowanie instytutu Franchowera to w Niemczech gdzie zasoby energii wiatru i słońca są w wielu regionach podobne jak w Polsce już w 2020 roku koszty produkcji energii z elektrowni fotowoltaicznych i wiatrowych będą zbliżone do kosztów energii pozyskiwanej z elektrowni opalanych węglem kamiennym.  Wybiegając jeszcze dalej w przyszłość w okolice roku 2030 koszty produkcji energii w elektrowniach fotowoltaicznych i wiatrowych będą porównywalne z kosztami energii pozyskiwanej z najtańszego nośnika, jakim jest węgiel brunatny.  

Zaproszenie na Webinarium

Wszystkich zainteresowanych zapraszam na 2 webinaria.

1. Webinarium 24.02.2015 r. w godz. 10.00 – 12.00. Współpraca Instalacji OŹE z siecią niskich i średnich napięć (problemy, rozwiązania). Problemy wykonawcze na przykładzie instalacji fotowoltaicznych oraz wymagania OSD w zakresie przyłączania mikroinstalacji.

Na webinarium skoncentruję się na omówieniu wymagań zakładów energetycznych w zakresie przyłączania mikroinstalacji fotowoltaicznych które ostatnio uległy istotnym zmianom.




2. Webinarium 27.02.2015 r. w godz. 10.00 – 12.00 - Program PROSUMENT, czyli jak sfinansować własne źródła energii. Przygotowanie niezbędnej dokumentacji do przyłączenia mikroinstalacji.

Na webinarium zostanie omówiony program prosument od strony założeń po praktykę.


Kontakt w sprawie zapisów na webinarium 74 645 01 08

Zgłoszenia przyjmujemy na maila info@domzenergia.pl.

Poprawki senackie podważą sens programu prosument NFOŚiGW

Zgodnie z przewidywaniami senatorowie odrzucili prosumenckie zapisy w ustawie o OZE eliminując taryfy gwarantowane. Jednocześnie jedną z poprawek poddali w wątpliwość sens programów wsparcia dla OZE. Nie oznacza to jednak końca batalii o te zapisy w polskim parlamencie. Gdyż 135 poprawek senackich będzie teraz głosowanych w sejmie. Aby je odrzucić potrzeba bezwzględnej większości, co oznacza, że za odrzuceniem musi być więcej posłów niż suma wstrzymujących się i przeciwników.

Z licznych poprawek na szczególną uwagę zasługują dwie.

Poprawka 18

„Art. 39a. 1. Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji wymienionej w art. 41 ust. 8a, który korzysta z mechanizmu wsparcia określonego w art. 41 ust. 1, nie może korzystać z pomocy inwestycyjnej przeznaczonej na budowę lub przebudowę mikroinstalacji, bez względu na formę jej udzielenia, przez cały okres wsparcia określony w at. 41 ust. 4.

Bezpośrednio interpretując tą poprawkę oznacza ona ze chcąc skorzystać z preferencyjnej ceny sprzedaży nadwyżek energii do sieci nie można korzystać z pomocy na etapie realizacji inwestycji. W mojej ocenie zapis ten poddaje w wątpliwość sens takich programów jak np. Prosument NFOŚiGW w ramach, którego efektywne wsparcie jest na tyle niewielkie, że z ekonomicznego punktu widzenia dla drobnego inwestora korzystniejsze będzie nie korzystanie z miernej dotacji w zamian za możliwość korzystniejszego rozliczenia i sprzedaży nadwyżek energii. Jeżeli takie zapisy pozostaną w ustawie może to oznaczać, że nieudolny program prosument jeszcze bardziej nieudolnie wdrażany przez NFOŚiGW oraz WFOŚiWG zakończy swój żywot zanim jeszcze na dobre wystartował.

Kolejna kluczowa poprawka to

Poprawka 21

w art. 41:

a) dodaje się ust. 8a i 8b w brzmieniu:

„8a. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, w terminie do 30 września danego roku ceny zakupu energii elektrycznej, o której mowa ust. 1 pkt 1, 2 lit. b i pkt 3, wytworzonej w mikroinstalacji, w której energia elektryczna została wytworzona po raz pierwszy po dniu wejścia w życie rozdziału 4, o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 10 kW, przyłączonej do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym nie wyższym niż 1 kV, wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej hydroenergię, energię wiatru na lądzie, energię promieniowania słonecznego, biogaz rolniczy, biogaz pozyskany ze składowisk odpadów, biogaz pozyskany z oczyszczalni ścieków, na następny rok kalendarzowy mając na względzie, że cena zakupu energii elektrycznej wynosi 210 % średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej w poprzednim roku kalendarzowym, o której mowa art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy – Prawo energetyczne, przy czym cena zakupu energii elektrycznej nie może przekroczyć łącznych uśrednionych kosztów wytworzenia energii elektrycznej w danych rodzajach mikroinstalacji, obliczonych w sposób uwzględniający maksymalną stopę zwrotu wynikającą z przepisów Unii Europejskiej o pomocy publicznej dla mikroinstalacji.

8b. Sprzedawca zobowiązany dokonuje zakupu energii elektrycznej, o której mowa w ust. 8a, po cenie ustalonej na dzień powstania obowiązku zakupu.”,

b) ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9. Ceny zakupu energii elektrycznej, o których mowa w ust. 8 i 8a, nie zawierają opłaty za bilansowanie handlowe.”,

c) dodaje się ust. 9a i 9b w brzmieniu:

„9a. W przypadku gdy ogólna moc zainstalowana elektryczna w mikroinstalacjach o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 10 kW, przyłączonych do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym nie wyższym niż 1 kV, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej hydroenergię, energię wiatru na lądzie, energię promieniowania słonecznego, biogaz rolniczy, biogaz pozyskany ze składowisk odpadów, biogaz pozyskany z oczyszczalni ścieków przekroczy 800 MW, ceny zakupu energii elektrycznej określonej w ust. 8a nie stosuje się do mikroinstalacji, w której po raz pierwszy wytworzono energię elektryczną i wprowadzono do sieci dystrybucyjnej po dniu zakończeniu kwartału, w którym nastąpiło to przekroczenie. Prezes URE podaje niezwłocznie informację o przekroczeniu mocy zainstalowanej elektrycznej w Biuletynie Informacji Publicznej URE.

Zapisy tej poprawki oznaczają że nadwyżki energii będą kupowane przez zakłady energetyczne po 210% średniej ceny energii czyli po 0,378 zł/kWh z tendencją wzrostową w kontekście polskiej polityki energetycznej przez którą podwyżki cen energii są nieuniknione. Zapisy te są dalekie od oczekiwań branży i taryf gwarantowanych, na które mamy nadzieje jednak jeszcze miesiąc temu nawet na takie zapisy mało, kto liczył.

Walka o rozwój energetyki prosumenckiej przenosi się teraz z powrotem do sejmu. Starcie przegrane walka trwa.

Koncerny mówią NIE energetyce obywatelskiej